Οι ιστορικές κλοπές στο Λούβρο: Από τη Μόνα Λίζα στα κοσμήματα

Το Μουσείο του Λούβρου, ένα από τα διασημότερα μουσεία στον κόσμο, έχει βρεθεί πολλές φορές στο στόχαστρο ληστών. Από την κλοπή της «Μόνα Λίζα» το 1911, μέχρι τη ληστεία των κοσμημάτων του Στέμματος το 2025, το μουσείο έχει μια μακρά ιστορία κλοπών.

Το 1911, ο Ιταλός τεχνίτης Βιντσέντσο Περούτζια έκλεψε τη «Μόνα Λίζα». Ο πίνακας βρέθηκε δύο χρόνια αργότερα στη Φλωρεντία.

Το 1966, αρχαία κοσμήματα κλάπηκαν, αλλά βρέθηκαν αργότερα στη Νέα Υόρκη. Το 1976, ένας φλαμανδικός πίνακας και ένα ξίφος του βασιλιά Καρόλου Ι΄ εξαφανίστηκαν.

Το 1983, δύο τεμάχια πανοπλίας του 16ου αιώνα κλάπηκαν και βρέθηκαν το 2021.

Η δεκαετία του 1990 ήταν μια δύσκολη περίοδος για το μουσείο, με τρεις κλοπές να σημειώνονται τον Ιούλιο του 1990. Το 1998, ο πίνακας του Ζαν-Μπατίστ Καμίγ Κορό «Le chemin de Sèvres» εξαφανίστηκε και δεν βρέθηκε ποτέ.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, το Λούβρο εκκενώθηκε, αλλά οι ναζιστικές δυνάμεις άρπαξαν έργα από ιδιωτικές συλλογές.

Το 2025, μια θεαματική ληστεία είχε ως στόχο τα κοσμήματα του Στέμματος. Τέσσερις ληστές άρπαξαν διαδήματα, περιδέραια και σκουλαρίκια από την «Αίθουσα του Απόλλωνα». Η αστυνομία ερευνά την υπόθεση.

Από την ίδρυσή του το 1793, το Λούβρο έχει καταγράψει περίπου δέκα μείζονες υποθέσεις κλοπής. Τα περιστατικά ασφάλειας στα εθνικά μουσεία έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια.

Το Λούβρο έχει μετατρέψει τις κλοπές σε ιστορίες, ενισχύοντας την αύρα του μυστηρίου που το περιβάλλει. Σήμερα, είναι από τους ασφαλέστερους πολιτιστικούς χώρους της Ευρώπης.