Επάγγελμα ή λειτούργημα; Προβληματισμοί μιας φιλολόγου

Ένα προσωπικό βίωμα μιας φιλολόγου και συγγραφέα σχετικά με την αντιμετώπιση που έλαβε από γιατρούς σε νοσοκομείο, θέτει ερωτήματα σχετικά με τη φύση του ιατρικού επαγγέλματος. Η συγγραφέας αναρωτιέται αν η ιατρική είναι απλώς ένα επάγγελμα ή και λειτούργημα που απαιτεί υψηλό αίσθημα ευθύνης και ενσυναίσθηση.

Μέσα από συγκεκριμένα περιστατικά και διαλόγους, η συγγραφέας περιγράφει την αδιαφορία και την έλλειψη ενσυναίσθησης που βίωσε από ορισμένους γιατρούς, αναρωτώμενη αν μπορεί να εμπιστευτεί αυτούς τους επαγγελματίες. Αναφέρεται σε φράσεις που άκουσε, όπως «Πρέπει να δέχεστε τον θάνατο» και «Μέχρι αύριο δεν ξέρουμε αν θα τα καταφέρει», οι οποίες εντείνουν την αγωνία της.

Η συγγραφέας εκφράζει την απογοήτευσή της για την απάνθρωπη συμπεριφορά που συνάντησε, τονίζοντας την ανάγκη για κατανόηση και υποστήριξη προς τους ασθενείς και τις οικογένειές τους σε δύσκολες στιγμές. Επισημαίνει την αντίθεση μεταξύ της αδιαφορίας των γιατρών και της συμπαράστασης που έλαβε από άλλους ασθενείς και νοσηλευτικό προσωπικό.

Καταλήγοντας, η συγγραφέας διερωτάται για την αξία του όρκου που έδωσαν οι γιατροί και εκφράζει την αγανάκτησή της για την έλλειψη ενσυναίσθησης και την προκλητική αδιαφορία που βίωσε.