Στήλη από την Κύπρο: Παράδοση και προβληματισμοί

Σε μια στήλη από την ιστορική εφημερίδα της Κύπρου, ο αρθρογράφος αναφέρεται στις παραστάσεις του από τη Λεμεσό και τις συζητήσεις με φίλους για την καθημερινότητά τους.

Αναφέρεται σε ένα σταθερό εστιατόριο όπου οι θαμώνες έχουν το ίδιο τραπέζι και παραγγέλνουν τα ίδια πιάτα. Κάποτε, ο ιδιοκτήτης πρόσφερε «στρουθούθκια», μια κυπριακή ονομασία για τα σπουργίτια, προκαλώντας ερωτήματα σχετικά με την κατανάλωση προστατευόμενων ειδών, όπως τα αμπελοπούλια.

Μαθαίνει ότι τα «στρουθούθκια» είναι μικρά αποδημητικά πτηνά, συκαλλίδες, που αποτελούν παραδοσιακό, αλλά παράνομο και αυστηρά προστατευόμενο έδεσμα. Η λαθροθηρία τους προκαλεί έντονες αντιδράσεις.

Ο αρθρογράφος ανακοινώνει ένα δημοσιογραφικό οδοιπορικό στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου, στα μέρη που επισκέφτηκε τη δεκαετία του ’80 για το BBC. Θυμάται τη συμβουλή του τότε διευθυντή του, Μπένι Αμάρ, να αφήσει την καρδιά του στο Λονδίνο. Κατά τη διάρκεια εκείνων των ρεπορτάζ, πήρε συνεντεύξεις από Ντενκτάς και Ακκιντζί, αξιωματούχους του ΟΗΕ, δημάρχους, καθηγητές και απλούς ανθρώπους.

Θυμάται τις νύχτες στην Κερύνεια, γράφοντας και κλαίγοντας, με τη βοήθεια της κα. Τζεμέλ που του έφερνε καφέ, αποκαλώντας τον «Κυπριακό, παλληκάρι μου…»