Η έκρηξη στο Μαρί δεν ήταν ένα μεμονωμένο ατύχημα

Η έκρηξη στο Μαρί τον Ιούλιο του 2011, που στοίχισε τη ζωή σε 13 ανθρώπους, αποτέλεσε σημείο καμπής. Χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν, εκφράζοντας έντονη δυσαρέσκεια προς την τότε κυβέρνηση. Παρά την παραμονή της στην εξουσία, το κυβερνών κόμμα υπέστη σημαντικές συνέπειες και δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τις πληγές που άφησε η διαχείριση της τραγωδίας.

Μια πρόσφατη πυρκαγιά, που κατέκαψε 125 τετραγωνικά χιλιόμετρα σε 17 χωριά, προκάλεσε ανυπολόγιστες ζημιές, θανάτους και μια τεράστια οικολογική καταστροφή. Η έλλειψη έγκαιρης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης αναδεικνύει την απουσία ουσιαστικών μαθημάτων από το παρελθόν.

Δεν φταίει ο Ιούλιος μήνας, ούτε η κακιά στιγμή. Η Κύπρος δεν έχει τις αχανείς εκτάσεις του Καναδά, ούτε οι περιοχές της Λεμεσού τις δυσκολίες πρόσβασης των βουνών της Ισπανίας ή της Ελλάδας. Θα μπορούσαμε να έχουμε τα μέσα και να λάβουμε μέτρα πρόληψης, αξιολογώντας τους κινδύνους από την κλιματική αλλαγή. Οι προτεραιότητες της κυβέρνησης όμως είναι άλλες.

Παρά τις διαβεβαιώσεις για ετοιμότητα, οι ελλείψεις στα μέσα και στο προσωπικό πυρόσβεσης είναι εμφανείς. Επίσης, παραμένει άλυτο το θέμα των παράνομων σκουπιδότοπων και της έλλειψης συντονισμού μεταξύ των αρμόδιων υπηρεσιών.

Τα κονδύλια για την αποκατάσταση των ζημιών θα μπορούσαν να διατεθούν για πρόληψη. Χρειαζόμαστε άμεσα πράξεις, όχι λόγια.