Στεγαστική κρίση στην Ελλάδα: Η κατοικία ως επενδυτικό προϊόν

Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα μετατρέπει το δικαίωμα στην κατοικία σε επενδυτικό προϊόν, αποσταθεροποιώντας τον κοινωνικό ιστό. Η εύρεση προσιτής κατοικίας έχει εξελιχθεί σε βαθιά κρίση, με την ιδιοκατοίκηση να μην αποτελεί πλέον δίχτυ ασφαλείας.

Η αγορά ακινήτων έχει γίνει πόλος έλξης για επενδυτικά funds και ξένα κεφάλαια, με προγράμματα όπως η «Golden Visa» να επιταχύνουν αυτή τη διαδικασία. Η εισροή κεφαλαίων αυξάνει τις αξίες των ακινήτων, αφήνοντας εκτός αγοράς τον μέσο Έλληνα εργαζόμενο.

Η ανεξέλεγκτη εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων έχει αλλάξει τον χαρακτήρα των γειτονιών, μειώνοντας τα διαθέσιμα σπίτια για μόνιμη κατοικία και εκτοξεύοντας τα ενοίκια. Οι μόνιμοι κάτοικοι εκτοπίζονται, καθώς οι ιδιοκτήτες προτιμούν τις αποδόσεις του τουρισμού.

Η απουσία πολιτικής κοινωνικής στέγασης επιδεινώνει την κατάσταση. Οι αποσπασματικές παρεμβάσεις και τα επιδόματα δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στη ρίζα του, ενώ οι επιδοτήσεις συχνά τροφοδοτούν τις αυξήσεις των τιμών.

Οι νέοι εγκλωβίζονται στα παιδικά τους δωμάτια, αδυνατώντας να ανεξαρτητοποιηθούν. Η εργασιακή ανασφάλεια και η απειλή έξωσης δημιουργούν ένα περιβάλλον άγχους. Απαιτούνται δραστικές πολιτικές παρεμβάσεις, όπως περιορισμοί στη βραχυχρόνια μίσθωση και ένα γενναίο πρόγραμμα κοινωνικής κατοικίας.